Δελτίο Οικολογικών & Περιβαλλοντικών Εκδηλώσεων – Απρίλιος 2013

8ος Αττικός Αγώνας Παρατήρησης Πουλιών

Σάββατο 13 Απριλίου

 

Ένας διασκεδαστικός και επιμορφωτικός αγώνας διοργανώνεται για 8η συνεχόμενη χρονιά από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, το Σάββατο 13 Απριλίου! Ο αγώνας, όπως και τις προηγούμενες χρονιές, θα διεξαχθεί μέσα στα όρια του νομού Αττικής και θα έχει ως σημείο τερματισμού το Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης», στο Ίλιον.  

Οι ομάδες των διαγωνιζόμενων θα διασχίσουν λόφους, βουνά, άλση, πάρκα, αρχαιολογικούς και αδόμητους χώρους, καλλιεργήσιμες εκτάσεις, ακτές και υγρότοπους, παρατηρώντας και καταγράφοντας τον «αττικό κόσμο των πουλιών». Νικήτρια ομάδα θα ανακηρυχθεί αυτή που θα καταφέρει να καταγράψει τα περισσότερα είδη πουλιών. Αν και οι φυσικές περιοχές της Αθήνας έχουν πλέον περιοριστεί δραματικά, σε κάποιες «γωνιές» του Λεκανοπεδίου η φύση, σε πείσμα των καιρών, συνεχίζει να «επιβιώνει», αλλά και να αναπτύσσεται όπως παλιά. Αυτές λοιπόν οι οάσεις ζωής θα εξερευνηθούν με τον πλέον ψυχαγωγικό τρόπο, μέσω της παρατήρησης πουλιών (birdwatching), στο πλαίσιο του αγώνα. 

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνείτε με το Κεντρικό Γραφείο της Ορνιθολογικής στην Αθήνα (τηλ./fax: 210 8227937, 8228704, εσωτ.106, e-mail: volunteers@ornithologiki.gr, Σπύρος Ψύχας). 

Δείτε την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία εδώ

2η Εαρινή Γιορτή της Φύσης 

Καρδίτσα,  26, 27 και 28 Απριλίου 2013

Η φετινή 2η Εαρινή Γιορτή της Φύσης θα διεξαχθεί το τριήμερο 26, 27 και 28 Απριλίου 2013. Με επίκεντρο των εκδηλώσεων το αίθριο της Δημοτικής Αγοράς, οι διοργανωτές έχουν ως στόχο να ενημερώσουν τον κόσμο για θέματα οικολογίας και προστασίας του περιβάλλοντος. Στην Εκθεσιακή Αγορά Βιολογικών Προϊόντων, Χειροτεχνίας και οικολογικών δραστηριοτήτων, που θα στηθεί στην Δημοτική Αγορά, θα λάβουν μέρος δεκάδες εκθέτες που θα φθάσουν στην πόλη μας από κάθε γωνιά της Ελλάδος. Παραγωγοί και επαγγελματίες θα εκθέσουν τα προϊόντα τους, θα μας ενημερώσουν για την χρήση και τα πλεονεκτήματα των βιολογικών έναντι των συμβατικών και θα μας δείξουν πόσο σημαντικό είναι να αποκτήσουμε όλοι μας μια νέα οικολογική συνείδηση και ιδίως οι νέοι άνθρωποι. 

Η Εκθεσιακή Αγορά θα λειτουργεί από τις 10.00 το πρωί μέχρι τις 2.30 το μεσημέρι και από τις 6.00 το απόγευμα έως τις 10.30 το βράδυ και αξίζει να την επισκεφθούν όλοι οι Καρδιτσιώτες και όχι μόνον.  

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ένα πλήθος δραστηριοτήτων και παράλληλων εκδηλώσεων για όλες τις ηλικίες. 

Για περισσότερες πληροφορίες και δηλώσεις αιτήσεων συμμετοχής, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα τηλέφωνα: 2441301179 και 6932717677 καθώς επίσης και στην ηλεκτρονική διεύθυνση : www.oikologikigiorti.gr

« Γιορτή των σπόρων »

• Πάρος, 7 Απριλίου 2013

Η Τοπική Επιτροπή της Ελληνικής Εταιρίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού οργανώνει για τρίτη συνεχόμενη φορά την «Γιορτή Των Σπόρων», την Κυριακή 7 Απριλίου στο Αγροκήπιο της Παροικιάς. Στόχος της γιορτής των σπόρων είναι η διατήρηση και η ανάπτυξη των ντόπιων ποικιλιών των νησιών μας μέσω της ανταλλαγής σπόρων μεταξύ αυτών που διατηρούν τέτοιες ποικιλίες και ο εφοδιασμός με σπόρους σε αυτούς που επιθυμούν να τους σπείρουν. 

Οι τοπικές κοινωνίες οφείλουν να διατηρήσουν τους σπόρους τους που είναι αποτέλεσμα εκατοντάδων χρόνων προσαρμογής στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε τόπου, και είναι λιγότερο ευπαθείς σε αρρώστιες, δεν εξαρτώνται από λιπάσματα και φυτοφάρμακα και είναι απαραίτητο στοιχειό των τοπικών γαστρονομιών. 

Για τον τρόπο παραλαβής σπόρων οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν στον αριθμό τηλεφώνου: 22840 24571. 

•  Νάξος, 7 Απριλίου 2013

Ανταλλαγή παραδοσιακών σπόρων τοπικών ποικιλιών

Την Κυριακή 7 Απριλίου 2013 και ώρα 5:00 μ.μ. στην Κωμιακή (Βρύση Γκισιμέ) θα γίνει ανταλλαγή παραδοσιακών σπόρων τοπικών ποικιλιών. Θα στηθεί, για τέταρτη χρονιά, ένα αλλιώτικο παζάρι με σπόρους Θα ακούσουμε χρήσιμες πληροφορίες για την σπορά, την συλλογή και την φύλαξη των σπόρων και θα ανταλλάξουμε εμπειρίες. Σκοπός μας είναι να διατηρηθούν οι ποικιλίες αυτές, ειδικά την περίοδο που διανύουμε, της κυριάρχησης των υβριδίων και της προσπάθειας εκμετάλλευσης των γεωργικών προϊόντων από πολυεθνικές εταιρείες. 

Οι σπόροι θα δίνονται δωρεάν! 

 Όσοι έχουν σπόρους από τοπικές ποικιλίες μπορούν να τους φέρουν και να συμπεριληφθούν στο παζάρι 

Για πληροφορίες επικοινωνήστε στo τηλέφωνo: 6977387578

Παρθένο Δάσος Φρακτού

ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Το Παρθένο Δάσος βρίσκεται στην θέση "Φρακτό" του δάσους του Παρανεστίου του νομού Δράμας, στο βορειότερο άκρο της Ελληνικής Κεντρικής Ροδόπης, σε απόσταση 100 περίπου χιλιομέτρων από την Δράμα και σε υψόμετρο από 1.500 έως 1.950μ. Το Δάσος αυτό καταγράφηκε ως Παρθένο (έκταση 11.000 στρέμ.) το 1979 και το 1980 κηρύχθηκε ως Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης, λόγω της τεράστιας οικολογικής και ιστορικής του αξίας. Αποτελεί το μοναδικό Παρθένο Δάσος στην Ελλάδα και το σπουδαιότερο στο είδος του στην Ευρώπη και βρίσκεται υπό καθεστώς απόλυτης προστασίας, καθώς δεν επιτρέπεται καμιά ανθρώπινη δραστηριότητα παρά μόνο η επιστημονική έρευνα.
Ύστερα από ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες, διαμορφώθηκαν στο δάσος οι παρακάτω Ζώνες:
1) Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης (1η κηλίδα 5.020 και 2η κηλίδα 872 στρεμ)
2) Ζώνη Ειδικής Προστασίας 4.830 στρεμ.
3) Περιφερειακή Ζώνη Προστασίας 9.342 στρεμ.
4) Ζώνη Αεφορικής Διαχείρισης 110.010 στρεμ.
5) Καταφύγιο Άγριας Ζωής 53.122 στρεμ.
Η πρώτη και δεύτερη Ζώνη είναι σε καθεστώς Απόλυτης Προστασίας και η είσοδος επιτρέπεται μόνο σε ερευνητές κατόπιν αδείας.
Στην τρίτη Ζώνη επιτρέπεται η κίνηση επισκεπτών μέσω μονοπατιών και δρόμων σεβόμενοι α) την ανάγκη για ηρεμία της πανίδας και β) την παρουσία της άγριας αυτοφυούς χλωρίδας. Η υλοτομία, η βοσκή, το κυνήγι και το ψάρεμα δεν επιτρέπονται.
Στην τέταρτη Ζώνη επιτρέπονται όλες οι δραστηριότητες που είναι συμβατές με τους κανόνες της αειφορίας, της Δασικής επιστήμης και των νόμων.
Στη πέμπτη Ζώνη δεν επιτρέπονται: η βοσκή, το κυνήγι, το ψάρεμα, η σύλληψη παντός ζώου, η ρύπανση του περιβάλλοντος και να αποφεύγεται η κοπή αγριολούλουδων.

Στην περιοχή υπάρχει το Δασικό Εργοτάξιο Φρακτού όπου οι επισκέπτες μπορούν να διαμείνουν δωρεάν και η κατασκήνωση εντός των ορίων του Εργοταξίου κατόπιν συνεννοήσεως με το Δασαρχείο Δράμας.

Η επιστημονική αξία του παρθένου δάσους του Φρακτού για την μελέτη και έρευνα της φυσικής αναγέννησης και εξέλιξης της δομής του δάσους, κάτω από εντελώς φυσικές συνθήκες, είναι πραγματικά ανυπολόγιστη και παρουσιάζει πανευρωπαϊκό ενδιαφέρον. Ο ορισμός "Παρθένο Δάσος" έχει γίνει αντικείμενο ποικίλουσας διατύπωσης εκ μέρους Ευρωπαίων επιστημόνων από τα μέσα του περασμένου αιώνα (Seidel, 1848) ως πολύ πρόσφατα από τον Leipundgut (1982), ο οποίος όρισε ότι "Παρθένο Δάσος είναι το δάσος εκείνο του οποίου η βλάστηση, η μίξη και η δημιουργία εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνον από φυσικούς, σταθμικούς και οικολογικούς παράγοντες. 'Ετσι μπορεί να θεωρηθεί ως φυσικό εργαστήρι που στο μέλλον θα παίρνει όλο και μεγαλύτερη αξία, καθόσον θα αυξάνει η σημασία της έρευνας του περιβάλλοντος".

ΧΛΩΡΙΔΑ

Τα παρθένα δάση διακρίνονται στα πραγματικά ή πρωτογενή, η όλη εξέλιξη των οποίων δεν επηρεάστηκε καθόλου από τον άνθρωπο, και στα λεγόμενα παρθένα ή δευτερογενή, τα οποία έχουν κάποτε υποστεί ήπιες ανθρωπογενείς επιδράσεις, χωρίς όμως να αφήσουν εμφανή ίχνη.

Το Δάσος του Φρακτού είναι κυρίως δάσος οξίας, ελάτης και ερυθρελάτης. Η μορφή του διαφέρει από τα υπόλοιπα δάση της χώρας μας, καθώς χαρακτηρίζεται από την συνύπαρξη διαφόρων ειδών πλατύφυλλων και κωνοφόρων δέντρων σε διαφορετικές φάσεις της ζωής και της εξέλιξής τους· στο δάσος μπορεί να συναντήσει κανείς τις εξής φάσεις: φάση της αναγέννησης, φάση της νεότητας, ώριμη φάση ή φάση του αρίστου, φάση του γήρατος, φάση της διάσπασης και κηπευτή φάση. Από αυτές κυριαρχεί η φάση του γήρατος που οδηγεί στη διάσπαση του δάσους.

Το δασικό τοπίο συμπληρώνει η μεγάλη ποικιλία αειθαλλών, φυλλοβόλων, πλατύφυλλων και κωνοφόρων δέντρων, όπως μαύρη πεύκη, έλατο, βελανιδιά, ιτιά, σφενδάμι, ρόμπολο, σημύδα κ.α., και η πλούσια χαμηλή βλάστηση που περιλαμβάνει θάμνους, αμέτρητρα άγρια μανιτάρια και χιλιάδες αγριολούλουδα.

ΠΑΝΙΔΑ

Αποτελεί μια από τις σημαντικότερες περιοχές της χώρας και της Ευρώπης από άποψη βιοποικιλότητας φυτικών και θηλαστικών ειδών, οικοσυστημάτων, εναλλαγής και αισθητικής τοπίου.

Η άγρια πανίδα βρίσκεται σε μεγάλους πληθυσμούς σε αυτήν την περιοχή και περιλαμβάνει 32 θηλαστικά που χάρη στο μεγάλο υψομετρικό εύρος, στην εναλλαγή ορεινών και πεδινών τμημάτων (χαράδρες, πλαγιές, λιβάδια, ρέματα) δημιουργούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις διαβίωσης και αναπαραγωγής. Εκτός των άλλων στο δάσος ενδιαιτούν καφέ αρκούδες, λύκοι, ελάφια, αγριοκάτσικα, αγριογούρουνα, λαγοί, αλεπούδες, κουνάβια, ασβοί, νυφίτσες, τσακάλια, κ.α. Στην μεγάλη αυτή ποικιλία και την συνύπαρξη όλων των κρίκων της διατροφικής αλυσίδας οφείλεται και η διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας της περιοχής.

Και η οικογένεια των πτηνών παρουσιάζεται το ίδιο μεγάλη και ποικίλη στο δάσος, όπου αριθμούνται πάνω από 100 είδη πτηνών, όπως ο χρυσαετός, ο πετρίτης, ο μπούφος, η φάσσα, ο κότσυφας, ο σταυραετός, το γεράκι, το τρυγόνι, η κίσσα,ο σπίνος, η αγριόκοτα, κ.α. 

Οι έντονοι γεωλογικοί σχηματισμοί και η εναλλαγή τους, το ύψος των δέντρων, η πυκνή βλάστηση δίνουν μια αγριάδα και φυσικότητα στο δάσος που διαφέρει από τα κοινά δάση. Το Αχλαδόρεμα, μαζί με μικρότερα ρέματα, διασχίζει το Φρακτό δημιουργώντας 6 καταρράκτες που συμπληρώνουν αρμονικά την αισθητική του τοπίου αλλά και την οικολογική πληρότητα.

ΥΠΕΡΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΒΟΥΝΟΥ ΠΑΡΘΕΝΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

Από το 2007 διοργανώνεται το «Μονοπάτι του Παρθένου Δάσους» ή «Virgin Forest Trail» (VFT σε συντομία). Είναι ένας αγώνας ορεινού τρεξίματος υπεραπόστασης, ατομικού χαρακτήρα, ο οποίος βασίζεται αποκλειστικά στην ανθρώπινη δύναμη και διαδραματίζεται σε συνθήκες απομόνωσης, στα πυκνά δάση της οροσειράς της Ροδόπης, στην περιοχή Παρανεστίου Δράμας. Η φιλοσοφία και το ήθος του VFT βρίσκονται σε πλήρη εναρμόνιση με τη φύση και όλοι οι αθλητές που συμμετέχουν, είναι υποχρεωμένοι να αποδεχτούν τις αρχές του σεβασμού του φυσικού περιβάλλοντος, της συντροφικότητας με τους συναθλητές τους και της μοναχικότητας της αθλητικής προσπάθειας. Ο αγώνας πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο, από το 2007, έχοντας σκοπό την καθιέρωσή του ως ενός σημαντικού αθλητικού θεσμού. Περισσότερα εδώ.

ΠΕΖΟΠΟΡΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ

Περισσότερα εδώ.

Η ιαματική δύναμη του νερού

Απόσπασμα από το βιβλίο Η αρχαία Ιατρική στην Λαϊκή μας Παράδοση, Γερ. Α. Ρηγάτος, ΒΗΤΑ Ιατρικές Εκδόσεις.

Το νερό (1) είναι προϋπόθεση της ζωής. Δεν συμβιβάζεται ζωή φυτικού ή ζωικού οργανισμού με την απουσία του νερού. Πέρα από αυτήν την πολύ απλή βιολογική διαπίστωση, ίσως και εξ αιτίας της, το νέρο πήρε συχνά στο μυαλό του ανθρώπου δύναμη υπερφυσική, μαγική - δύναμη ιαματική και ζωοδότρια. Μια αντίληψη που διαπερνά τον χρόνο και εκτείνεται σε ετερόκλητους τόπους και λαούς και που δεν αίρεται από θρησκευτικές ή άλλες δοξασίες. 

Η πίστη στην θεραπευτική δύναμη των πρωταρχικών στοιχείων της φύσης είναι πανάρχαια και οικουμενική. Οι μεταβολές του αέρα με τις εποχές του χρόνου συνδυάστηκαν με διαφορετική νοσηρότητα. Η γη λατρεύτηκε - θεοποιημένη - από όλους τους αρχαίους λαούς. Η φωτιά είχε τις δικές της καθαρτήριες και θεραπευτικές ιδιότητες. Το ίδιο και το νερό.  

Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ότι μπορούσε να καθαρίζει (κυριολεκτικά και μεταφορικά) τις γυναίκες μετά την έμμηνο ρύση, να θεραπεύει τις παθήσεις του δέρματος, ακόμα και την λέπρα (Λευιτικόν). Στις τελετές της Ίσιδος στην αρχαία Αίγυπτο, το βάπτισμα ανύψωνε τον θνητό στο ύψος της θεότητας, το ίδιο και σε άλλους λαούς της περιοχής. Ανάλογες καθαρτήριες-ιαματικές ιδιότητες αναγνώριζε στο νερό και η αρχαία Ελληνική πίστη. Από την μυθολογία μας θυμόμαστε το νερό που χάριζε την αθανασία - προνόμιο των θεών. Ενδεικτικός και ο μύθος του Αχιλλέα, άτρωτου σε όλο το σώμα το οποίο είχε εμβαπτισθεί σε αθάνατο νερό, τρωτού όμως στο μόνο σημείο που δεν βράχηκε. Θέλημα θεϊκό, να μην χαρισθεί σε άνθρωπο το προνόμιο της αθανασίας. Αυτό το ασήμαντο στοιχείο, η αχίλλειος πτέρνη, ήταν αρκετό για να ταυτίσει την μοίρα του με εκείνη των άλλων ανθρώπων. Υπήρχαν κι άλλες πηγές, κατά την αντίληψη του κοινού, στα χρόνια των αρχαίων. Ο Σωτίων στα "Παράδοξά" του γράφει για μια μαγική πηγή στην Θεσσαλία: 

Περί Σκοτοῦσσαν τῆς Θεσσαλίας κρηνίδιόν ἐστι μικρόν, ὅ τά ἕλκη πάντα θεραπεύει καί τῶν ἀλόγων ζώων· εἰς ὅ ἐάν τις ξύλον μή λίαν συντρίψας ἀλλά σχίσας ἐμβάλῃ ἀποκαθίσταται (οὕτως κολλῶδες ἔχει το ὕδωρ) ὥς φησιν Ἰσίγονος. 

Το νερό έχει επίσης, πραγματικά και μεταφορικά, καθαρτήρια δράση: όλα τα αρχαία Ασκληπιεία είχαν κοντά τους πηγή, στην οποία έπρεπε να καθαρθεί όποιος θα προσέφευγε να ζητήσει την βοήθεια του θεού (2). 

Ορισμένοι υποστηρίζουν την πιθανότητα ειδικής σύστασης των νερών (ιαματικά νερά) και την αγαθή επίδραση της λουτροθεραπείας. Άλλοι υποστηρίζουν την πιθανή ευεργετική δράση της ποσιθεραπείας. Αλλά ακόμα και την δύναμη της υποβολής να προσμετρήσουμε, την χαλάρωση και τον κατευνασμό της κάθαρσης και των καθαρτηρίων τελετών, έχουμε ήδη αρκετές θεραπευτικές συνιστώσες. Πέρα όμως από όλα αυτά, έχουμε το ισχυρότερο στοιχείο υπέρ του νερού, την συμβολοποίησή του, την λειτουργία του δηλαδή ως συμβόλου κάθαρσης και υγείας. Αυτό ισχύει για τα νερά των πηγών και για τα νερά των ποταμών και για τα νερά της θάλασσας. Οι Πυθαγόρειοι, πιστεύοντας και αυτοί στις καθαρτήριες ιδιότητες του νερού, κατά την διάρκεια του θαλάσσιου λουτρού έπρεπε να βουτήξουν το κεφάλι τους επτά φορές κάτω από το νερό. Να θυμίζουμε εδώ ότι το επτά ήταν ένας από τους ιερούς αριθμούς των Πυθαγορείων.

[...]

Με τέτοια προϊστορία είναι φυσικό το νερό να έχει σημαντικά στοιχεία υπέρ του στην λαϊκή θεραπευτική αντίληψη. Εξακολουθεί βεβαίως να υφίσταται η πίστη στα "αγιάσματα". Το νερό πίνεται επί τόπου ή στέλνεται σε μικρά φιαλίδια στους ενδιαφερόμενους, χρησιμοποιείται για επαλείψεις οργάνων που πάσχουν, όπως λ.χ. στα μάτια που πονούν ή στο μέτωπο σε περιπτώσεις κεφαλαλγίας. 

Ιαματικές Πηγές Λίμνης Καϊάφα

Στην Αττική, στο βουνό Υμηττός, υπήρχε κατά την αρχαιότητα χωριό με φημισμένο ναό της Αφροδίτης και πηγή, που ονομαζόταν Κυλλού Πήρα. Για το νερό της πηγής αυτής υπήρχε η πίστη, ότι, όσες γυναίκες το έπιναν, αν ήταν στείρες γίνονταν γόνιμες και όσες γεννούσαν είχαν εύκολο και γρήγορο τοκετό. Η επικρατέστερη εκδοχή για την τοποθεσία της πηγής υποστηρίζει ότι πρόκειται για την Καλοπούλα, πιο πάνω από την σημερινή Καισαριανή. Ο Πολίτης, γράφοντας αρχές του αιώνα, υποστηρίζει ότι ακόμα τότε πολλοί πίστευαν ότι η πηγή είχε δύναμη ευγονίας και ευτοκίας. Αλλά πιθανότατα η πίστη αυτή έρχεται ακόμα πιο κοντά στις μέρες μας. Η ανθρωπολόγος κ. Νέννυ Πανουργιά με πληροφορεί ότι η πίστη αυτή υπήρχε και όταν ο πατέρας της Κων. Πανουργιάς ήταν παιδί, θυμάται δε γυναίκες από την περιοχή Ζωγράφου να πηγαίνουν εκεί για να φέρουν από το φημισμένο νερό της πηγής. Η μαρτυρία αυτή φθάνει την πίστη για την ευγονική δύνη του νερό στην δεκαετία του '40. 

Γενικότερα ιαματική δράση πιστευόταν πως είχε το αγίασμα του ναού του Αγίου Ανδρέου στην Πάτρα. Η πηγή που τροφοδοτεί το πηγάδι ανήκε κατά την προχριστιανική αρχαιότητα σε ναό της θεάς Δήμητρας. Στην πηγή αυτή προσέτρεχαν οι αρχαίοι Πατρείς, για να μαντέψουν με κάτοπτρο που αντανακλούσε στο πηγάδι το ηλιακό φως, την έκβαση κάποιας αρρώστιας. Το μαρτυρεί το επίγραμμα που υπάρχει εκεί: Νημερτές τόδ' ὕδωρ Δημήτερος ἦν ποτε νούσοις ἔνθα παγείς ξύλῳ Ἀνδρέας Πάτρας ἀμφιβέβηκε - δηλαδή: τούτο εδώ το νςεό της Δήμητρας ήταν κάποτε αδιάψευστο για τις νόσους, όπου αφού καρφώθηκε στο ξύλο ο Ανδρέας περιήλθε (στην πόλη) των Πατρών. 

[...]  

Αλλά η πίστη και η θεραπευτική δύναμη του νερού είναι, όπως είπαμε, πανάρχαια κι όσο πιο αρχαία είναι μια πίστη, τόσο ευρύτερη διασπορά έχει. Ανάλογες είναι λοιπόν και οι αντιλήψεις διαφόρων λαών. Θα περιοριστούμε εδώ σε ένα παράδειγμα. Στα Βρετανικά νησιά, όπως και στην Ελλάδα και παντού, η πίστη στις μαγικές και θεραπευτικές ιδιότητες του νερού είναι προχριστιανική. Ο χριστιανισμός μετά την εγκατάστασή του αναγκάστηκε να ενσωματώσει και να μετασχηματίσει αυτές τις αντιλήψεις κι ως ένα σημείο να τις εκμεταλλευθεί, χτίζοντας στις θέσεις των μαγικών ή παγανιστικών πηγών και πηγαδιών ναούς και προσκυνήματα. 

[...] 

Εκτός από τις θεουργικές ιαματικές αντιλήψεις για το νερό, στον χώρο της λαϊκής ιατρικής λειτουργούσαν παράλληλα και μαγικές αντιλήψεις. Σε πολλές θεραπευτικές εφαρμογές το νερό, είτε χρησιμοποιούμενο αυτούσιο είτε ως έκδοχο για την υποδοχή άλλων ουσιών, έπρεπε να υποβληθεί σε καθορισμένη επεξεργασία. Υπήρχε, λόγου χάριν, το λιατσόνερο, νερό εκτεθειμένο στον ήλιο για ορισμένο χρονικό διάστημα. Άλλοτε το νερό έπρεπε να είναι αστρονομημένο, δηλαδή να έχει εκτεθεί για ορισμένο αριθμό νυκτών στο φως των αστεριών. Άλλοτε έπρεπε στο νερό να έχει "σβηστεί" πυρωμένο μέταλλο κ.ο.κ. 

[...] 

Ο Ιπποκράτης, στο Περί υγρών χρήσιος σύγγραμμά του, τονίζει την αντισηπτική δράση του θαλασσινού νερού, που προστατεύει τα τραύματα από διαπύηση, όπς συμβαίνει με τα τραύματα των ψαράδων. Τα ίδια υποστηρίζει και ο Διοσκουρίδης που γράφει ότι το θαλασσινό νερό και το αλάτι αναστέλλουν την διαπύηση, όπως και ταριχεύουν (=παστώνουν) τα κρέατα και τα διατηρούν άσηπτα. Από αυτήν την εμπειρική παρατήρηση, που βεβαίως προϋπήρχε του Διοσκουρίδη, προκύπτει και η μεταφυσική και συμβολική αντίληψη που, παράλληλα, συνυπήρχε κατά την αρχαιότητα. Οι καθαρμοί των σπιτιών γίνονται, ως είδος αγιασμού, με "άλεσσι μεμιγμένον ύδωρ", με νερό στο οποίο έχει διαλυθεί αλάτι. Ενώ ο προληπτικός τύπος που περιγράφει ο Μένανδρος "περιρραίνει" με νερό και αλάτι. Φυσική και συμβολική ταυτόχρονα χρήση του θαλασσινού νερού βρίσκουμε στον Ευριπίδη (Ιφιγένεια η εν Ταύροις) καθώς η ιέρεια Ιφιγένεια ετοιμάζεται να καθαρίσει το ομοίωμα της θεάς, που είχε μιανθεί από τα ματωμένα χέρια του Ορέστη, λέγοντας: "η θάλασσας ξεπλένει όλα τα κακά". 

Είδαμε σε άλλο σημείο την πίστη των Πυθαγορείων στην καθαρτήρια δύναμη του θαλασσινού νερού, που επίσης συνδυαζόταν με την φυσική αγαθοποιό επίδραση του θαλάσσιου λουτρού. Ο Πλούταρχος στο Περί δεισιδαιμονίας έργο του αναφέρει ότι εκείνοι που ασκούσαν εξορκισμούς και μαγεία συνιστούσαν βάπτιση στην θάλασσα στους δεισιδαίμονες που βασανίζονταν από εφιάλτες. 

Στα νεότερα χρόνια η αντίληψη της αντισηπτικής δράσης του θαλασσινού νερού (ή αλατόνερου) παραμένει, και την εκμεταλλεύεται ακόμα ο άνθρωπος. Η κοινότερη ίσως από τις σύγχρονες χρήσεις είναι οι γαργαρισμοί για πονόλαιμο, στοματική αντισηψία, κ.ά. Όπως και οι αρχαίοι, και οι νεότεροι Έλληνες πιστεύουν στην ευεργετική δράση των θαλασσινών λουτρών στην υγεία: προστατεύουν από κρυολογήματα τον χειμώνα, ενισχύοντας συνολικά την άμυνα του οργανισμού, αποτελούν είδος κινησιοθεραπείας για τις παθήσεις των αρθρώσεων κ.λ.π. Ανάλογη με εκείνη των αρχαίων είναι και των σύγχρονων Ελλήνων η αντίληψη ότι το αλάτι "ψήνει" τις πληγές και τις γιατρεύει.

--------------------------

Σημειώσεις:

Πηγή Ασκληπιείου

1. Οι αρχαίοι έλεγαν "ύδωρ". Ο τύπος "νερό(ν)" είναι μεσαιωνικός και νεότερος. Προέρχεται από την εκφώνηση "νεαρόν ύδωρ" (δηλαδή "φρέσκο νερό) των πωλητών νερού. Από τότε έχει επικρατήσει, και ως "νερό"απαντάται σε βυζαντινά και μεταβυζαντινά λαϊκά μνημεία του λόγου, αλλά και στην λόγια παράδοσή μας. 

2. Ο Α. Π. Αραβαντινός στο βιβλίο του "Ασκληπιός και Ασκληπιεία" (1907) γράφει σχετικά: "Η καθαριότης επιβαλλόμενη εις τους εισερχομένους και είς όλους τους διαιτωμένους εντός αυτών, ήτο τι το εξαίσιον τω ότνι, υπό υγιεινήν άποψιν, ως εξάγεται εκ των λεπτομερειών των απαντωσών εις πλείστους συγγραφείς της αρχαιότητος. Προς εκπλήρωσιν ταύτης, τα μεν γενικά λουτρά ήσαν εις την διαταγήν της ημέρας, αφ' ετέρου δε εις ουδένα μη καθαρόν επετρέπετο η είσοδος, ανευ μη προηγουμένης πλύσεως". Στα προπαρασκευαστικά της θεραπείας περιλαμβάνονταν και τα λουτρά. Κατά τον ίδιο "Οι πάσχοντες ικέται [..] επλύνοντο πρώτον δι' ύδατος, κατά προτίμησιν θαλασσίου, αν υπήρχεν εκεί πουπλησίον τοιούτον". 

Δελτίο Οικολογικών & Περιβαλλοντικών Εκδηλώσεων – Μάρτιος 2013

Χελιδονίσματα 2013  

από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία  

Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, για μια ακόμη χρονιά, διοργανώνει τα «Χελιδονίσματα» και προσκαλεί μικρούς και μεγάλους για να υποδεχθούμε την Άνοιξη και τους προάγγελούς της, τα χελιδόνια, φτιάχνοντάς τους μια φωλιά! Τα υλικά απλά, αλλά δυσεύρετα για τα χελιδόνια: πηλός, για να αντικαταστήσει το χώμα που τα χελιδόνια δυσκολεύονται πλέον να βρουν μέσα στις πόλεις και πολύς ενθουσιασμός! Τα παιδιά με την βοήθεια εργαζομένων, μελών και εθελοντών της Ορνιθολογικής θα κατασκευάσουν φωλιές και θα τις πάρουν μαζί τους για να τις τοποθετήσουν στο σπίτι ή στο εξοχικό τους, προσφέροντας στα χελιδόνια έτοιμες κατοικίες. 

Οι εκδηλώσεις είναι ανοιχτές για το κοινό και θα πραγματοποιηθούν: 

Στην Αθήνα:  Στο ΠΑΡΚΟ ΤΡΙΤΣΗ στο Ίλιον την Κυριακή 10 Μαρτίου από τις 11:00 έως τις 14:00. 

Η εκδήλωση θα υλοποιηθεί στον χώρο μπροστά από το Γυμναστήριο των Αγίων Αναργύρων, με την υποστήριξη των Δήμων Αγίων Αναργύρων-Καματερού, του Δήμου Ιλίου, του Αναπτυξιακού Συνδέσμου Δυτικής Αθήνας (ΑΣΔΑ), καθώς και του Μητροπολιτικού Φορέα Ανάπλασης και Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών Αττικής. 

Στην Θεσσαλονίκη: Στην είσοδο του Μεγάρου X.Α.Ν.Θ (στο κέντρο της Θεσσαλονίκης) το Σάββατο 30 Μαρτίου από τις 10:00 έως τις 13:30, σε συνεργασία με τη Χ.Α.Ν. Θεσσαλονίκης. 

Στο ΦΡΑΓΜΑ ΘΕΡΜΗΣ (Αναψυκτήριο) την Κυριακή 31 Μαρτίου από τις 10:00 έως τις 13:30, σε συνεργασία με τον Δήμο Θέρμης. Στον ίδιο χώρο στο ΦΡΑΓΜΑ ΘΕΡΜΗΣ την Δευτέρα 1 Απριλίου από τις 09:00 έως τος 13:30, αποκλειστικά για δημοτικά σχολεία. 

Για περισσότερες πληροφορίες: 

Γραφείο Πάρκου «Α.Τρίτσης»: Τηλ./Fax: 210 23 16 977, email: park@ornithologiki.gr 

Γραφείο Θεσσαλονίκης: Τηλ./Fax: 2310 244 245, email: thess@ornithologiki.gr

Δείτε την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία εδώ

Παρατήρηση πουλιών στον υγρότοπο Μουστού!  

Ο Φορέας διαχείρισης όρους Πάρνωνα και υγροτόπου Μουστού ενημερώνει το ευρύ κοινό ότι συνεχίζει την οργάνωση προγραμμάτων ορνιθοπαρατήρησης στον υγρότοπο του Μουστού, το οποίο απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους που ενδιαφέρονται να γνωρίσουν από κοντά την άγρια διαχειμάζουσα ορνιθοπανίδα και να απολαύσουν τη φύση. 

Ο υγρότοπος του Μουστού, που λειτουργεί ως σημαντικός σταθμός ξεκούρασης και ανεφοδιασμού των μεταναστευτικών πουλιών μιας και είναι ο πρώτος υγρότοπος που συναντούν προς το βορρά όσα πουλιά ακολουθούν τις ανατολικές ακτές της Ελλάδας, έχει τη σπουδαιότητά του και ως σταθμός διαχείμασης. 

Αυτό το διάστημα (και μέχρι τα τέλη Μαρτίου) φιλοξενεί πολλά σπάνια, απειλούμενα και προστατευόμενα είδη παρυδάτιων και υδρόβιων πουλιών.

Οργάνωση Γη: γιορτή κάθε Κυριακή στο Πάρκο Τρίτση  

H Οργάνωση Γη ανοίγει τις πόρτες του Κέντρου της Γης και σας προσκαλεί σε μία διαφορετική γιορτή που θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε τις Κυριακές στη πόλη! Με οδηγό την αισιόδοξη ενέργεια που προκαλεί η επαφή με την γη και με εργαλεία την απλότητα, την συλλογικότητα και το χαμόγελο οι Κυριακές μας ζωντανεύουν. 

Αναλυτικά το πρόγραμμα των Κυριακών του Μαρτίου: 

 Κυριακή 10 Μαρτίου 2013: “Αποκριές”: Γιορτάζουμε τις αποκριές, φιλοξενούμε παραδόσεις από την κεντρική, ορεινή Ελλάδα! 

Μας μαγειρεύει η Αντζυ από το twominutesangie.blogspot.com 

Κυριακή 17 Μαρτίου 2013: “Προτάσεις για το τραπέζι της Καθαράς Δευτέρας – Ο μεζές της πρώτης Άνοιξης!” Μας μαγειρεύει η σεφ Ευδοκία Φυλακούρη από το εστιατόριο “Καλλίστη”. Μαθαίνουμε να φτιάχνουμε χαρταετό κι ενημερωνόμαστε για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της θαλάσσιας ρύπανσης και της υπεραλίευσης. 

Κυριακή 24 Μαρτίου 2013: Με αφορμή το παραδοσιακό πιάτο του Ευαγγελισμού “μπακαλιάρος σκορδαλιά” μας μαγειρεύει ο σεφ του εστιατορίου “Aleria” Γκίκας Ξενάκης. 

Κυριακή 31 Μαρτίου 2013: “Σπαράγγι – Αγγινάρα – Κουκί”: Γνωριμία με τις γεύσεις της πρώτης άνοιξης!. 

Μας μαγειρεύει η Αντζυ από το twominutesangie.blogspot.com 

Ειδική εκδήλωση έκπληξη για την “πράσινη” επιχειρηματικότητα. 

Η συμμετοχή είναι δωρεάν 

Ορφικός Ύμνος Φύσεως

Ορφικός Ύμνος Φύσεως 

(θυμίαμα αρώματα)

Ὦ Φύσι, παμμήτειρα θεά, πολυμήχανε μῆτερ,

οὐρανίη, πρέσβειρα, πολύκτιτε δαῖμον, ἄνασσα,

πανδαμάτωρ, ἀδάμαστε, κυβερνήτειρα, παναυγής,

παντοκράτειρα, τετιμεν' ἀεὶ, πανυπέρτατε δαῖμον,

ἄφθιτε, πρωτογένεια, παλαίφατε, κυδιάνειρα,

ἐννυχίη, πολύπειρε, σελασφόρε, δεινοκαθέκτε,

ἄψοφον ἀστραγάλοισι ποδῶν ἴχνος εἱλίσσουσα,

ἁγνή, κοσμήτειρα θεῶν ἀτελής τε τελευτή,

κοινὴ μὲν πάντεσσιν, ἀκοινώνητε δὲ μούνη,

αὐτοπάτωρ, ἀπάτωρ, ἄρσην, πολύμητι, μεγίστη,

εὐάνθής, πλοκίη, φιλίη, πολύμικτε, δαῆμον,

ἡγεμόνη, κράντειρα, φερέσβιε, παντρόφε κούρη,

αὐτάρκεια, Δίκη, Χαρίτων πολυώνυμε πειθώ,

αἰθερίη, χθονίη καὶ εἰναλίη μεδέουσα,

πικρὰ μέν φαύλοισι, γλυκεῖα δὲ πειθομένοισιν,

πάνσοφε, πανδώτειρα, κομίστρια, παμβασίλεια,

αὐξιτρόφος, πίειρα πεπαινομένων τε λύτειρα.

πάντων μὲν σὺ πατήρ, μήτηρ, τροφὸς ἠδὲ τιθηνός,

ὠκυλόχεια, μάκαιρα, πολύσπορος, ὡριὰς ὁρμή,

παντοτεχνές, πλάστειρα, πολύκτιτε, πότνιε δαῖμον,

ἀιδίη, κινησιφόρος, πολύπειρε, περίφρων,

ἀενάῳ στροφάλιγγι θοὸν ῥύμα δινεύουσα,

πάνρυτε, κυκλοτερής, ἀλλοτριομορφοδίαιτε,

εὔθρονε, τιμήεσσα, μόνη τὸ κριθὲν τελέουσα,

σκηπτούχοῦσ' ἐφύπερθε, βαρυβρεμέτειρα, κρατίστη,

ἄτρομε, πανδαμάτειρα, πεπρωμένη, αἶσα, πυρίπνους,

ἀίδιος ζωὴ ἠδ' ἀθανάτη τε πρόνοια,

πάντα σὺ ἔσσι, ἄνασσα, σὺ γὰρ μούνη τάδε τεύχεις.

ἀλλά, θεά, λίτομαί σε σὺν εὐόλβοισιν ἐν ὥραις

εἰρήνην ὑγίειαν ἄγειν, αὔξησιν ἁπάντων.

-----------

Ώ θεά Φύσι, μητέρα των πάντων, πολυμήχανη μητέρα, επουράνια, σεβαστή θεά πού κτίζεις τα πάντα, βασίλισσα εσύ δαμάζεις τα πάντα, ακατανίκητη, εσύ κυβερνάς, λάμπεις πολύ. είσαι ή κυρία των πάντων, πάντοτε τιμημένα ό υπεράνω όλων θεός·

είσαι αθάνατη, πρωτότοκος, παναρχαία και εις τους άνδρας παρέχεις δοξαν νυκτερινή, έχεις μεγαλην πείραν φέρεις το φως δυσκόλως καθησυχάζεις, και περιελίσσεις αθόρυβα τα ίχνη των ποδιών σου (περιπατείς αθόρυβα). Είσαι αγνή, διατάσσεις τους θεούς, είσαι το τέλος, χωρίς να έχης τέλος είσαι κοινή εις όλα (μετέχεις εις τα πάντα), αλλά μόνον εις εσέ δεν συμμετέχει τίποτε,
είσαι η ίδια πατέρας του εαυτού σου (εγεννήθης αφ εαυτής), διότι πατέρα δεν έχεις, είσαι και αρσενική και πολυμήχανη και πάρα πολύ ανθηρά, μεγίστη, περιπλέκεις τα πάντα, είσαι φίλη, αναμειγνύεις τα πάντα καί είσαι έμπειρος οδηγός, κυβερνήτης φέρεις ζωήν, είσαι κόρη πού τρέφεις τα πάντα, αυτάρκεια. Δίκη είσαι, η πειθώ των Χαρίτων με πολλά ονόματα αιθέρια (διάγεις εις τον αιθέρα), επίγειος αρχόντισσα καί θαλασσινή πικρή μεν για τους φαύλους, αλλά γλυκεία εις εκείνους που πείθονται εις σέ, σοφή εις όλα, παρέχεις τα πάντα τρέφεις τα πάντα και τα αυξάνεις, λιπαρά (άφθονα), καί απελευθερώνεις, καταστρέφεις, εκείνα πού ωριμάζουν, που πεθαίνουν

συ είσαι πατέρας των πάντων καί επίσης μητέρα τροφός καί βυζάστρα βοηθάς εις την παραγωγήν των προϊόντων, μακαρία, έχεις πολλά σπέρματα (είσαι καρποφόρος), καί γίνεσαι στον καιρό πού πρέπει, ορμή (δραστηριοποιείσαι), δημιουργείς τα πάντα, είσαι πλάστρα, κτίζεις πολλά, σεβαστή θεά αιωνία, φέρεις την κίνησιν. έχεις πολλήν πείραν, είσαι συνετή· καί κινείσαι σαν γρήγορο ρεύμα με αδιάκοπον στροβιλισμόν διαρρέεις από παντού, κινείσαι κυκλικώς καί διαρκώς μεταβάλλεις μορφήν, έχεις ώραίον θρόνον, τιμημένη, μόνον εσύ εκτελείς εκείνο πού απεφασίσθη, καί κρατείς το σκήπτρον (κυβερνάς) από επάνω, καί βροντάς δυνατά, συ ή ισχυρότατη· ατρόμητη, πού δαμάζεις τα πάντα, ή προωρισμένη μοίρα,πού αποπνέεις φωτιά αιωνία ζωή καί αθάνατη πρόνοια τα πάντα είσαι εσύ διότι μόνη σου εσύ κατασκευάζεις (δημιουργείς) όλα αυτά. Αλλά σε παρακαλώ, θεά μου, να μας φέρης μαζί με τις ευτυχισμένες ώρες (εποχές) ειρήνην, υγείαν καί αύξησιν (πολλαπλασιασμόν) τών πάντων.

Άλλιον το Πράσον (Allium porrum)

Ποώδες, ιθαγενές φυτό και ανήκει στο γένος Άλλιον και στην οικογένεια των Λειριοειδών (Liliaceae), στην οποία ανήκει και το κρεμμύδι και το σκόρδο. Το πράσο είναι διετές φυτό:

τον πρώτο χρόνο, από τον βλαστό αναπτύσσονται μακριά φύλλα σε σχήμα λόγχης, καθένα από τα οποία έχει μια σαρκώδη βάση που καλύπτει η μία την άλλη και σχηματίζουν ένα σχεδόν κυλινδρικό, παχύ και μακρύ βολβό. Ο βολβός αυτός φτάνει σε μήκος τα 40-50 εκατοστά και στην βάση του  αναπτύσσεται ένας θύσανος με ρίζες που φτάνουν σε μεγάλο βάθος. Κατά το δεύτερο χρόνο, ανάμεσα από τά φύλλα αναπτύσσεται ένα μακρύ στέλεχος που καταλήγει σε μία μεγάλη ταξιανθία, η οποία έχει 300-400 λευκά ή ρόδινα άνθη.
Μπορούμε να το βρούμε άγριο (Άλλιον το αμπελόπρασον - allium ampeloprasum) και διεσπαρμένο σε όλη την Ελλάδα, στην άκρη του δρόμου και σε εγκαταλελειμμένα χωράφια. Καλλιεργείται ανά την Ελλάδα για τα φύλλα και το βολβό του· ανθίζει τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και η συγκομιδή γίνεται το χειμώνα. 

Το λαχανικό είναι γνωστό από την αρχαιότητα· η καλλιέργειά του αναφέρεται από το 3200 π.Χ. στην 1η Δυναστεία της Αιγύπτου. Η ίδια η λέξη «πράσον» εμφανίζεται πρώτη φορά στον Ιπποκράτη, αλλά υπήρχε από πολύ παλαιότερα καθώς η λέξη «πρασιά» απαντά στον Όμηρο (δυο φορές στην Οδύσσεια). Και επειδή στις πρασιές δεν θα φύτευαν μόνο πράσα αλλά κάθε λογής λαχανικά, πιθανόν η λέξη πράσον μπορεί να ήταν γενικό όνομα για όλα τα λαχανικά. Από το πράσο λοιπόν κατάγεται και η λέξη «πρασιά» αλλά και η λέξη «πράσινος» (χρώμα), που αρχικά δήλωνε μόνο το ανοιχτό πράσινο, το πράσινο του πράσου δηλαδή, αλλά μετά επικράτησε για όλες τις αποχρώσεις.

Οι αρχαίοι Έλληνες και οι αρχαίοι Ρωμαίοι το χρησιμοποιήσουν πολύ στην καθημερινή τους κουζίνα, τους ήταν μάλιστα γνωστές δύο ποικιλίες του φυτού: το κεφαλωτόν (porrum capitatum) που το έτρωγαν γιά τον βολβό του (κυρίως οι πλούσιοι) και η γηθυλλίς (porrum activum) τα φύλλα της οποίας τα έτρωγαν οι φτωχότερες τάξεις. 

Η μαλακτική ιδιότητα του πράσου ήταν γνωστή και στον Αριστοτέλη, ο οποίος το επαινούσε ως ευφωνικόν. Ο Πλίνιος ανέφερε ότι ο Νέρων έκανε συχνή χρήση πράσων με λάδι, για να καλυτερεύει την φωνή του. Μερικές μέρες τον μήνα μάλιστα, έτρωγε μόνο πράσο με λάδι, χωρίς ψωμί. 

Εξωτερικά χρησιμοποιούσαν τον χυλό του πράσου, μαζί με γάλα ή ροδέλαιο, κατά της ωταλγίας και των εμβοών των αυτιών. Ψημένα τα πράσα σε τηγάνι με ξύδι τα συνιστούσαν ως κατάπλασμα στους πλευριτικούς. Το ίδιο κατάπλασμα το χρησιμοποιούσαν εξωτερικά για πόνους του λαιμού. Ψημένα μέσα σε φύλλο λαχανίδας, τα τοποθετούσαν ως κατάπλασμα για την θεραπεία των παρωνυχίδων, των εγκαυμάτων, ακόμα δε και των αιμορροΐδων. Τα χρησιμοποιούσαν ακόμη και ως αντίδοτο για δηλητηριώδη μανιτάρια.
Ήταν δημοφιλές εορταστικό φαγητό το οποίο έφτιαχναν μαζί με σύγκλινα. Παλιότερα, οι γυναίκες έβγαιναν στο «πρασολόημα»· μάζευαν τα πράσα και τα έφερναν σε «απυροτσούβαλα» (μικρά τσουβάλια από θειάφι). Τα πράσα τα χρησιμοποιούσαν για εγκαθίσματα στους δύσκολους τοκετούς, από τις πρακτικές μαίες «για να πέσει το λευτέρι» (ο πλακούς).

Στην κινέζικη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται εσωτερικά υπό μορφή εγχύματος από το φρέσκο φυτό, για τα πρώτα στάδια του κρυολογήματος και στην καταρροή συνοδευμένη με μολύνσεις του αναπνευστικού συστήματος.

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

Η κύρια θεραπευτική δράση του φυτού, την οποία είχαν ανακαλύψει και οι αρχαίοι μας πρόγονοι, είναι η μαλακτική και αποχρεμπτική των βλεννογόνων του αναπνευστικού συστήματος ιδιότητά του (χάρι στο θειοαζωτούχο αιθέριο έλαιο που περιέχει), γι' αυτό και συνιστάται η χρήση του σε φαρυγγίτιδες, λαρυγγίτιδες, βρογχίτιδες και γενικά όλων των πνευμονικών νοσημάτων. 

Είναι ελαφρώς καθαρκτικό και βοηθά στην δυσκοιλιότητα και στον καθαρισμό του εντέρου από παράσιτα. Έχει γενική αποτοξινωτική δράση αλλά και ειδική, καθώς βοηθά στην αποτοξίνωση των καπνιστών.
Περιέχει φώσφορο, κάλιο, μαγνήσιο και ψευδάργυρο (σε μικρές ποσότητες) καθώς και βιταμίνες Α, B, C και φολικό οξύ. 

Στην κουζίνα το πράσο χρησιμοποιείται ολόκληρο, μαζί με ρύζι, πατάτες, κρέας, σε πίτες και σε τάρτες. Η γεύση του είναι μοιάζει με του κρεμμυδιού αλλά είναι πιο γλυκιά.

Ενυδρίδα (Lutra lutra)

Η ενυδρίδα ή βίδρα είναι ευρωπαϊκό θηλαστικό της οικογένειας των Μουστελιδών, στην οποία ανήκουν και οι νυφίτσες και τα κουνάβια, εξ ου και η ομοιότητά τους. Είναι υδρόβιο ζώο, με ενδιαίτημα κυρίως το γλυκό νερό, καθώς υπάρχουν και θαλάσσιες βίδρες που ζουν μόνο στις ακτές της Νορβηγίες και της Σκωτίας.

Η ευρωπαϊκή βίδρα είναι το συχνότερα απαντώμενο είδος βίδρας, αλλά το όνομά της δεν ανταποκρίνεται στην γεωγραφική της κατανομή καθώς μπορεί να την συναντήσει κανείς (εκτός από την Ευρώπη) σε τμήμα της Ασίας και της Αφρικής. Στην χώρα μας φωλιάζουν κατά μήκος των οχθών στα ποτάμια και τις λίμνες. 

Προτιμά ρηχά ποτάμια και λίμνες με πυκνή βλάστηση ώστε να νιώθει προστατευμένη· η φωλιά της βρίσκεται κοντά στο νερό, είναι υπόγεια, με δυο ανοίγματα ίσως και υποβρύχια. Αν και αρκετά καμουφλαρισμένος ο τόπος διαμονής τους συχνά προδίδεται στους εχθρούς της (λύκοι, λύγκες, αετοί, κ.α.) από τα αποτυπώματά τους στην λάσπη ή το χιόνι.

Η διατροφή τους συνίσταται σε ψάρια, γι' αυτό άλλωστε προτιμούν καθαρά νερά με επαρκείς ποσότητες τροφής, αλλά και σε πτηνά, βατράχια και μικρότερα θηλαστικά. Τους αρέσει να κυνηγούν την νύχτα αλλά και να περιπλανιώνται αναζητώντας νέους ψαρότοπους. Είναι πολύ παιχνιδιάρικα ζώα, παίζουν μέσα στο νερό ή γλυστρώντρας πάνω στην λάσπη και το χιόνι. Εξημερώνονται εύκολα αν συλληφθούν από μικρή ηλικία.

Η ενυδρίδα έχει λεπτό μακρύ κορμό, ελαστικό και μυώδες, μακριά ουρά και λαιμό και μικρά αυτιά και κοντά πόδια.  Έχει παχιά γούνα, η οποία λόγω της δομής της, προσφέρει στο ζώο αποτελεσματική μόνωση από την υγρασία και το κρύο· το σώμα της καλύπτουν 80 εώς 100 εκατ. τρίχες και η βίδρα περνά το 1/10 της μέρας της για να φροντίζει την γούνα της. Η γούνα της είναι σκούρα καφετιά στην πλατή, ενώ από κάτω, στα μάγουλα και στο πρόσωπο είναι πιο ανοιχτόχρωμη. Κολυμπά γρήγορα, κουνώντας την ουρά και το ευλύγιστο σώμα της και χρησιμοποιεί τα πίσω πόδια της που έχουν νηκτικές μεμβράνες, σαν κουπιά. Οι βίδρες που ζουν στην θάλασσα και στο χιόνι είναι μεγαλύτερες και βαρύτερες.

Ζευγαρώνουν οποιαδήποτε στιγμή του έτους, η κύηση κρατά 60 περίπου μέρες και γεννιώνται 1-4 κουτάβια που στην αρχή είναι τυφλά. Την πρώτη προσπάθεια να κολυμπήσουν την κάνουν την 6η βδομάδα της ζωής τους και μένουν υπό την προστασία της μητέρας τους περίπου ένα έτος μέχρι να μάθουν να κυνηγούν μόνα τους.

Δελτίο Οικολογικών & Περιβαλλοντικών Εκδηλώσεων - Φεβρουάριος 2013

Σεμινάριο αστικής Αεικαλλιέργειας στην Πάτρα 

Έμπνευση για μια πιο βιώσιμη ζωή στην πόλη.

Πάτρα, Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013, ώρα 10:00 – 16:00 

Η αεικαλλιέργεια (permaculture) είναι μια ολιστική επιστήμη σχεδιασμού οικοσυστημάτων που εμπνέεται από τους νόμους της φύσης και χρησιμοποιεί αρχαίες τεχνικές και καινούργια τεχνογνωσία για να μας δείξει πώς μπορούμε να έχουμε την τροφή, νερό, στέγη, ενέργεια, κοινωνία, υγεία, χρήματα και γη που χρειαζόμαστε με τρόπους δημιουργικούς και φιλικούς προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Σε αυτό το εργαστήρι θα μάθουμε πώς έστω και στα ελάχιστα περιθώρια καλλιέργειας στην πόλη, υπάρχουν μικρές ευκαιρίες να κάνουμε μεγάλες διαφορές στη ζωή μας αξιοποιώντας τους χώρους μας και τα πολύτιμα «σκουπίδια» μας για να αρχίσουμε να συνεργαζόμαστε με το περιβάλλον μας, αλληλοσυνδέοντας τα παρεχόμενα στοιχεία του. 

Θέματα: εισαγωγή στην αεικαλλιέργεια, αεικαλλιέργεια στο μπαλκόνι μας, κομποστοποίηση, πρακτικές και δημιουργικές εφαρμογές αεικαλλιέργειας στην πόλη. 

Πληροφορίες εδώ

2η Επιστημονική Συνάντηση για τις Τοπικές Ποικιλίες  

Ελληνικά όσπρια: αναδεικνύοντας την πλούσια κληρονομιά μας  

Φάβα Σαντορίνης, φακή Εγκλουβής Λευκάδας, φασόλια Πρεσπών, γνωστά, μοναδικά και φημισμένα όσπρια που είτε έχουμε γευτεί είτε τα έχουμε συζητήσει. Όμως υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά ακόμα, που είναι καιρός να τα γνωρίσουμε: Μαειρέματα Λέρου, αράκι Λευκάδας, πίσσες Σκύρου, άφκος Λήμνου, ρεβίθι Λισβορίου Λέσβου, βανίλιες Φενεού, στενοκούκια και επτακούκια, ψάρα Λευκάδας, και τόσα άλλα. Ένας ατελείωτος αριθμός τοπικών ποικιλιών οσπρίων που ευδοκιμεί σε «τούτα ’δω τα χώματα». Ποικιλίες που διαμόρφωσαν μαζί ο αγρότης και το καλλιεργητικό περιβάλλον για δεκάδες ή εκατοντάδες χρόνια από την Φλώρινα έως την Πάτμο και από την Κέρκυρα έως στην Σχοινούσα. Είναι οι τοπικές ποικιλίες οσπρίων που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να επανεκτιμάται η νοστιμιά τους και να γίνονται περιζήτητες. 

Θα διερευνηθούν και θα συζητηθούν πτυχές που θα συμβάλουν στην ανάδειξη των τοπικών ποικιλιών οσπρίων της Ελλάδας, όπως: Τα ευρήματα αρχαιολογικών ανασκαφών, η γλωσσική τους προέλευση, η πιστοποίηση και η προστασία τους από την νοθεία, η ιστορία και η ποικιλότητά τους, τα καλλιεργητικά συστήματα, η προστασία τους από τις ασθένειες και τα έντομα καθώς οι δυνατότητες συμβολής τους στην τοπική ανάπτυξη και άλλα. 

Η συνάντηση θα γίνει την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2013 στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Ιερά Οδός 75, Αθήνα

Πρόσκληση στο Ανοικτό Σπορείο 2013  

Αίγινα, 10 Φεβρουαρίου 2013

Για 8η συνεχή χρονιά η ομάδα Αίγινας της Εναλλακτικής Κοινότητας «Πελίτι» οργανώνει Ανοικτό Σπορείο στις 10 Φεβρουαρίου 2013, ώρα 11:00 πμ, στην Αίγινα, στον χώρο του πύργου του Μάρκελλου ( 5 λεπτά από το λιμάνι). Θα φυτέψουμε σπόρους, θα αναθρέψουμε τα φυτά και τον Απρίλιο στην γιορτή που θα γίνει στον ίδιο χώρο θα τα επιστρέψουμε και θα τα χαρίσουμε ώστε να βοηθήσουμε στην διάδοση και διατήρηση τους. Η εκδήλωση αυτή έχει ως σκοπό την ευαισθητοποίηση όλων μας για την διατήρηση σπόρων των παραδοσιακών και ντόπιων ποικιλιών, αυτών των δώρων που απλόχερα μας χαρίζει η φύση εδώ και χιλιετίες και που στις ημέρες μας κινδυνεύει με εξαφανιση.