Σάββατο 10 Απριλίου 2010

Λευκό Ελάφι

Γνωστό σε πολλούς ως πλάσμα του μύθου. Οι ρίζες του βρίσκονται στην τοτεμική περίοδο του νεο-Ινδο-ευρωπαϊκού πολιτισμού, συγκεκριμένα στις βόρειες κοινωνίες των Κελτών και στις προ-Ινδο-ευρωπαϊκές κουλτούρες ως "ιδανικός" κυνηγετικός στόχος.
Αναφορές στα λευκά ελάφια υπάρχουν σε πολλές παραδόσεις · ο ζωόμορφος κελτικός θεός Cernunnos παρουσιαζόταν σαν άνθρωπος με κέρατα ελαφιού. Άλλες θεότητες που σχετίζονται με αυτό το ζώο : ο Fionn, μυθικός πολεμιστής της Ιρλανδίας, όπου fionn σημαίνει "λευκός - την γυναίκα του, Sabd, την μεταμόρφωσε σε ελάφι ένας δρυίδης · ο υιός του ονομάσθηκε Oisin = little deer κι ο εγγονός του Oscar = deer-lover - και ο Gwynn ap Nudd ο αφέντης του Κάτω Κόσμου στην Ουαλική παράδοση.
Στην κελτική μυθολογία, τα λευκά ελάφια αντιπροσωπεύουν τους αγγελιαφόρους της Άλλης Ζωής και εμφανίζονται συνήθως σε εκείνους που παραβαίνουν κάποιον ιερό κανόνα. Όπως στον Pwyll όταν μπήκε παράνομα στα εδάφη του Arawn για να κυνηγήσει και στον Peredur όταν μπήκε στο κάστρο των θαυμάτων στην 2η περιπέτειά του στο σπίτι του Κουτσού Βασιλιά.
Στον θρύλο του Βασιλιά Αρθούρου εμφανίζεται ως η κινητήρια δύναμη της αναζήτησης και του κυνηγιού μέσα στα δάση, οδηγώντας τους ιππότες σε περιπέτειες ενάντια σε θεούς και νεράιδες. Επειδή ποτέ δεν το αιχμαλώτισαν, έγινε και σύμβολο της αέναης προσπάθειας για την κατάκτηση της γνώσης και την επίτευξη του ακατόρθωτου. Η ατέρμονος πνευματική αναζήτηση του ανθρώπινου είδους εκφράστηκε μέσω σχετικών μ' αυτό το σπάνιο πλάσμα θρύλων.



Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο. Το λευκό ελάφι αποτέλεσε το εραλδικό σύμβολο του βρετανού βασιλιά Richard II : θυμίζει την πρώτη του γυναίκα, Queen Anne, η οποία στα 12 χρόνια γάμου τους δεν του χάρισε παιδιά.


Το 1128, λέγεται, πως ο βασιλιάς της Σκωτίας David I προειδοποιήθηκε από έναν παπά να μην πάει για κυνήγι την ημέρα του Holy Cross. Αγνοώντας την συμβουλή του, ο βασιλιάς πήγε και ήρθε αντιμέτωπος με ένα τεράστιο λευκό ελάφι, το κυνήγησε, έπεσε όμως από το άλογό του και το ελάφι ετοιμαζόταν να επιτεθεί. Ο David κλαψούριζε στον θεό να τον σώσει και τότε, ξαφνικά, τα κέρατα του ελαφιού σχημάτισαν έναν σταυρό και το ζώο εξαφανίστηκε μέσα σ' ένα σύννεφο καπνού. Μετά απ' αυτό το γεγονός, ο ντροπιασμένος βασιλιάς έχτισε μια εκκλησία στο Holy Rood στο σημείο όπου είχε δει το όραμά του.
Σε πολλά σημεία στην Βρετανία υπάρχουν εμβλήματα λευκού ελαφιού, καθώς θεωρούνταν πως συμβόλιζε την βασιλική αρχή.
Την Jadis, την λευκή μάγισσα του C.S.Lewis, τραβάει πάνω στο έλκηθρό της ένα λευκό ελάφι. Το ίδιο ζώο θα οδηγήσει στο τέλος του βιβλίου τα αδέλφια πίσω στην Αγγλία. Ο ελαφοκέρατος, ζωομάγος Τζέιμς Πότερ, πατέρας του γνωστού Harry Potter μεταμορφώνεται σε περίτεχνο λευκό ελάφι.
Στην Γαλλιά, υπάρχουν αρκετά παραμύθια για τα λευκά ελάφια, καθώς κι ένα τραγούδι του μεσαίωνα : http://www.youtube.com/watch?v=tu5wHCM89Bo Εμφανίζεται και στον γαλλικό ρομαντισμό, στα γραφόμενα της Marie de France, όταν ο Guigemar βλέπει την παράξενη μορφή του λευκού ελαφιού με τα κέρατα. Σύμφωνα με την γαλλική μυθολογία, όποιος το σκότωνε, ήταν καταραμένος να ερωτευτεί παράφορα χωρίς ανταπόκριση.
Σημαντική θέση κατέχει και στην ουγγρική παράδοση, καθώς πιστεύεται πως το μεγάλο λευκό ελάφι ήταν αυτό που οδήγησε τους Μαγυάρους στην Σκυθία, όπου και εγκαταστάθηκαν.
Το μαγικό αυτό πλάσμα δεν υπάρχει μόνο στις λαογραφίες των ανθρώπων, αλλά ζει και βόσκει αθόρυβα μέσα στα ανοιχτά δάση, κυρίως της βόρειας Ευρώπης. Το λευκό του χρώμα είναι αποτέλεσμα μιας σπάνιας μεταλλάξεως των κυττάρων του (leucism) που οδηγεί στην μείωση των χρωστικών ουσιών του δέρματος και του τριχώματός του. Οι γονείς του μπορεί να είναι και οι δύο σκουρόχρωμοι, αλλά αμφότεροι δεν θα διαθέτουν κάποια γονίδια ούτως ώστε να δώσουν έναν λευκό απόγονο. Συχνά, συγχέεται με τα ελάφια albino, καθώς είναι κι αυτά λευκά με την διαφορά ότι το χρώμα τους οφείλεται στην έλλειψη μόνο μίας χρωστικής, της μελανίνης. Διακριτικό γνώρισμα των albino είναι τα κόκκινα μάτια τους, σ' αντίθεση με τα λευκά που έχουν σκουρόχρωμα μάτια.


Επιμέλεια : A. S.







Τρίτη 6 Απριλίου 2010

Μυστική Ζωή..

Arnold Böcklin - The Sacred Wood



Σιγά-σιγά, όσο οι μέρες κάτω από τα Κιμιντένια ανάτελναν και βασίλευαν, άρχισα να αισθάνουμαι το διαφορετικό νόημα που είχαν πολλά πράματα εδώ, κοντά στη γη και στη φύση : το χώμα, τα δέντρα, τα σύννεφα. Και στην πόλη ήταν δέντρα, και χώμα και σύννεφα. Το χειμώνα κ' εκεί τα φύλλα πέφταν απ' τα κλωνιά, ύστερα ερχόταν η άνοιξη, και τότε πάλι απ' τα γυμνά ξύλα πετάγονταν φύλλα και λουλούδια. Τα σύννεφα ρίχναν νερό, ή ήταν άσπρα και ταξίδευαν, ή βάφαν με φανταχτερά χρώματα τον ουρανό όταν ο ήλιος πήγαινε να βασιλέψει. Όλα αυτά στην πόλη ήταν ωραία. Αλλά ήταν μόνο ωραία. Ήταν η διακοσμητική μαγεία του κόσμου, που βέβαια θα είχε γίνει μόνο για την χαρά των παιδιών, όπως τα καραβάκια από πεύκο, κ' οι ξύλινοι ελέφαντες με το γαλάζιο πετσί, και τα κίτρινα κουνέλια από λάστιχο.
Τη μυστική ζωή των δέντρων άρχισα να τη μαθαίνω έξω, κοντά στη γη. Εκεί άρχισα να μαθαίνω το βαθύ δεσμό του ανθρώπου με τον ήλιο, το χώμα, με το νερό.


Απόσπασμα από την "Αιολική Γη", του Ηλία Βενέζη



Μπορείτε να κατεβάσετε ολόκληρο το έργο του Βενέζη "Αιολική Γη" εδώ :

http://www.mediafire.com/?n2yt4yz2jqw


Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

Ζουμπούλι (Hyacinthus orientalis)

Βολβώδες φυτό με ευωδιαστά άνθη έντονων χρωμάτων. Κατάγεται από την Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή (Ιράν, Τουρκμενιστάν). Ανθίζει στα τέλη του χειμώνα και στις αρχές της άνοιξης και η ανθοφορία του διαρκεί 2 με 3 εβδομάδες · στην συνέχεια, μπορούμε ν' αποθηκεύσουμε τον βολβό σε δροσερό και σκοτεινό μέρος, να τον ξανακαλλιεργήσουμε το επόμενο φθινόπωρο σε δοχείο με νερό και μολίς ανθοφορήσει να το φυτεύσουμε ξανά (λεπτομερής διαδικασία).
Θεωρείται σύμβολο της αναγέννησης της φύσης, γι' αυτό και διακοσμεί το γιορτινό τραπέζι (Χαφτ Σιν) των Ιρανών για τον εορτασμό του Νέου Έτους (στο ιρανικό ημερολόγιο η αρχή του νέου έτους ταυτίζεται με την πρώτη μέρα της άνοιξης) την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας.
Η βοτανική ονομασία του ζουμπουλιού είναι Υάκινθος και συνδέεται με τον μυθικό ήρωα Υάκινθο από τις Αμύκλες της Λακωνίας. Ο όμορφος αυτός νέος ήταν πολύ φίλος με τον θεό Απόλλωνα και οι δυο τους γυμνάζονταν πολλές ώρες μαζί και συναγωνίζονταν σε διάφορα αθλήματα. Μια μέρα, καθώς ο Απόλλωνας δίδασκε στον Υάκινθο δισκοβολία, του ξέφυγε ο δίσκος και χτύπησε στο μέτωπο τον άτυχο νέο σκοτώνοντάς τον. Ο θεός όρμησε κοντά του προσπαθώντας μάταια να τον συνεφέρει, και μόλις συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει οριστικά τον αγαπημένο του φίλο, δεν άντεχε να τον θάψει. Έτσι, τον μεταμόρφωσε σε ευωδιαστό λουλούδι.
Οι Σπαρτιάτες προς τιμήν του Υακίνθου τελούσαν τον μήνα Ιούνιο τα Υακίνθια που διαρκούσαν τρεις μέρες : η πρώτη μέρα ήταν πένθιμη και απαγορεύονταν οι παιάνες, καθώς ήταν αφιερωμένη στον θάνατο του Υάκινθου και γενικά προσφέρονταν θυσίες στους νεκρούς · οι άλλες δύο μέρες ήταν αφιερωμένες στον θεό Απόλλωνα και οι εορτασμοί περιελάμβαναν χορό, παιάνες, θυσίες και υπαίθριες συνεστιάσεις.






----------


O Υάκινθος στην Τέχνη


Ζωγραφική :



Jean Broc - The Death of Hyacinthus




Mery - Joseph Blondel - The Death of Hyacinthus





Benjamin West - Death of Hyacinthus




Marcantonio Raimondi - Apollo and Hyacinthus





Alexander Ivanov - Apollo, Hyacinth and Cyparissus singing and playing




Tiepolo Giambattista - The Death of Hyacinth





Alphonse Mucha - Princess Hyacinth


Μουσική :


O Wolfgang Amadeus Mozart, σε ηλικία μόλις 11 ετών (το 1767), έγραψε την πρώτη όπερά του "Apollo and Hyacinthus". Βασίζεται στον μύθο του Υακίνθου της ελληνικής μυθολογίας όπως τον αφηγήθηκε ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος στο έργο του "Μεταμορφώσεις" και όπως τον μετέγραψε σε λιμπρέτο ο Rufinus Widl.




Ολόκληρο το έργο :

http://www.mozart-weltweit.de/serie26.htm

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

Ανοιξιάτικη Λίμνη Κερκίνη

(Από προσωπικό αρχείο)

















Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ - Ο Πλανήτης σε Κίνδυνο

Η οικονομία παραπαίει. Η μόλυνση επιδεινώνεται. Η κλιματκή αλλαγή επιταχύνεται. Ο πλανήτης μας βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Και τώρα που βγήκε η διάγνωση, είναι ώρα για δράση.

  • Ο πόλεμος του άνθρακα
Το ντοκιμαντέρ διερευνά τις επιθέσεις άνθρακα που έγιναν στις Η.Π.Α. το 2001, τους επιστήμονες που έχουν πεθάνει έκτοτε και τα σκοτεινά μυστικά της έρευνας γύρω από τον βακτηριολογικό πόλεμο.
  • Μπανάνες
Για πρώτη φορά στην ιστορία, ένα μικρό αμερικάνικο δικηγορικό γραφείο εκπροσωπεί Νικαραγουανούς εργάτες, οι οποίοι έχουν μείνει στείροι εξαιτίας των τοξικών παρασιτοκτόνων που χρησιμοποιούσε η εταιρεία στις μπανανοφυτείες.
  • Το αίμα του Ρόδου
Η Τζόουν Ρουτ δημιούργησε, μαζί με τον σύζυγό της Άλαν, μερικά από τα πιο όμορφα και διάσημα ντοκιμαντέρ φυσικής ιστορίας. Η ταινία αφηγείται την ιστορία της αξιόλογης ζωής και του βίαιου θανάτου της Ρουτ, καθώς και του αγώνα της να σώσει την λίμνη που τόσο αγαπούσε.
  • Ωκεανοί από Πλαστικό
Κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο ωκεανού περιέχει κατά μέσο όρο 74.000 κομμάτια πλαστικού. Ποια θα είναι η μακροπρόθεσμη συνέπεια αυτής της πλαστικής μόλυνσης ; Μπορεί να γίνει κάτι για να καθαρίσουν οι ωκεανοί μας ;
  • Η Pax Americana και ο ενοπλισμός του διαστήματος
Με συνταρακτικό αρχειακό υλικό και πρωτοφανή πρόσβαση στην Αεροπορική Διοίκηση του Διαστήματος, το ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει τα παιχνίδια εξουσίας μέσα από συνεντεύξεις με στρατηγούς, αναλυτές της διαστημικής πολιτικής, πολιτικούς, διπλωμάτες, ακτιβιστές της ειρήνης, αλλά και πολεμοχαρή "γεράκια".
  • Τοξική παιδική χαρά
Μια σουηδική εταιρεία εξόρυξης μετάλλων στέλνει τα τοξικά της απόβλητα στην Χιλή με αποτέλεσμα εκατοντάδες παιδιά να αρρωστήσουν.
  • Κασουάριοι - τα σπάνια πουλιά της Αυστραλίας
Ένα ντοκιμαντέρ που φέρνει στο φως πληροφορίες για τα πιο παράξενα πουλιά της γης, τα οποία προσπαθούν να επιβιώσουν σ' έναν κόσμο πιο άγριο από τα ίδια.
  • Οι τελευταίες μέρες του Σισμαρέφ
Το ντοκιμαντέρ εστιάζει σε τρεις οικογένειες της φυλής Ίνγιουπακ, οι οποίες ζουν λίγο πιο κάτω από τον βόρειο πολικό κύκλο στην Αλάσκα και αντιμετωπίζουν τον εφιάλτη της κληματικής αλλαγής.
  • Φωνή Αιγαίου
Το Αιγαίο εξαφανίζεται με γοργούς ρυθμούς... Στην θέση του αναδύεται ένα ατέλειωτο γιαπί, χωρίς αμπέλια, χωρίς αλώνια, χωρίς αδόμητες παραλίες. Η ταινία ανιχνεύει τις ιστορικές και κοινωνικές ρίζες των σημερινών εξελίξεων. Με αρχειακό υλικό παρουσιάζεται η εμπειρία των πολέμων και της οδυνηρής μετανάστευσης, η άνοδος της ναυτιλίας. Καταγράφεται ο λόγος μελετητών και αναμειγνύεται με τον λόγο-αντίλογο των κατοίκων, πλέκοντας το νήμα ενός πολυδιάστατου προβληματισμού. Σ’ ένα άλλο επίπεδο, η ταινία πραγματεύεται την σημασία της φύσης στην ζωή του ανθρώπου, την αξία της ομορφιάς του φυσικού και δομημένου χώρου.


Πρόγραμμα και ώρες Προβολής :



Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

Αμυγδαλιά (Amygdalus communis)

Καρποφόρο δέντρο της οικογένειας των ροδιδών · παράγει δύο ποικιλίες καρπών : τους γλυκούς, που αποτελούν τους γνωστούς μας ξηρούς καρπούς και χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική και στην παραγωγή του αμυγδαλέλαιου, και τους πικρούς (πικραμύγδαλα) που χρησιμοποιούνται στην φαρμακευτική και στην αρωματοποιία. Κατάγεται από την Μέση Ανατολή (Ιράν) και εξαπλώθηκε κατά μήκος των παραλίων της Μεσογείου και στην Βόρεια Αφρική από τους Αιγύπτιους και τους Έλληνες · στην Ιταλία, η καλλιέργεια της αμυγδαλιάς έγινε γνωστή από τον Κάτωνα και στην συνέχεια διαδόθηκε και στην Ισπανία, την Πορτογαλία και την Γαλλία.

Αναφέρεται σε γραπτά αρχαίων επιστημόνων για τις χρήσεις και τις ιδιότητές της : ο Ιπποκράτης θεωρεί το αμύγδαλο ως πολύτιμο βοηθό στην ιατρική και στην παραγωγή φαρμάκων
· ο Διοσκουρίδης κάνει λόγο για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του αμυγδαλέλαιου και για την χρήση του στην παρασκευή μύρου · ο Θεόφραστος αναφέρει πως χρησιμοποιείται στην φαρμακευτική η ρητίνη του δέντρου.
Αποτελεί σύμβολο της αναγέννησης της φύσης μετά από τον πρόσκαιρο θάνατό της κατά τους χειμερινούς μήνες. Οι μουσουλμάνοι συνδέουν την ανθοφορία της αμυγδαλιάς με την αναθέρμανση της ελπίδας και οι παγανιστές της αρχαιότητας θεωρούσαν το δέντρο και τα άνθη του σύμβολα της παρθενικότητας · αλλά σε πολλές παραδόσεις τα αμύγδαλα συνδέονται και με τον γάμο και τις γαμήλιες τελετές, αντίληψη που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα με τα κουφέτα που προσφέρονται στους γάμους. Στην ελληνική μυθολογία, η αμυγδαλιά πρωταγωνιστεί σε μια ιστορία αγάπης : η Φύλλις, μια όμορφη πριγκίπισσα, παντρεύτηκε στην Θράκη τον αγαπημένο της, τον Δημόφωντα από την Αθήνα. Λίγο καιρό αργότερα όμως,ο νέος νοστάλγησε την πατρίδα του, εγκατέλειψε την μνηστή του και γύρισε στην Αθήνα. Η Φυλλίς περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε από μελαγχολία. Οι θεοί, από οίκτο, μεταμόρφωσαν την Φυλλίδα σε δέντρο, σε αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο της ελπίδας. Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος τύψεις, Δημοφών επέστρεψε, βρήκε τη Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη. Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το θάνατο.
Οι καρποί της, τα αμύγδαλα, αποτελούν πηγή πολλών θρεπτικών ουσιών : βιταμίνη Ε, μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, σίδηρο και φυτικές ίνες είναι τα βασικά στοιχεία που προσφέρουν οι καρποί αυτοί στον οργανισμό μας - συνεπώς, μια χούφτα αμύγδαλα την ημέρα είναι απαραίτητη. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, τα αμύγδαλα βοηθούν στην μείωση της χοληστερίνης και στην πρόληψη πολλών καρδιαγγειακών νοσημάτων.


(Από προσωπικό αρχείο)









-------


Η Αμυγδαλιά στην Τέχνη





Henry Ryland - Almond Blossom




Vincent Van Gogh - Blossoming Almond Tree



John William Waterhouse - Phyllis and Demophon




John William Waterhouse - Gathering Almond Blossoms



Edward Burne Jones - Tree of Forgiveness