Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Μέντα (Mentha Piperita)

Ποώδες αρωματικό φυτό με λευκά ή ιώδη ευωδιαστά άνθη. Υπάρχουν 26 είδη μέντας, στα οποία συγκαταλέγονται η μέντα η πιπερώδης - το πιο διαδεδομένο είδος στην Ελλάδα - και η πράσινη μέντα (mentha viridis), ο γνωστός μας δυόσμος.
Η σημερινή της ελληνική ονομασία προέρχεται από το λατινικό mentha που με την σειρά του προέρχεται από την αρχαιοελληνική λέξη μίνθη.
Από την αρχαιότητα χρησιμοποιείται στην φαρμακοποιία · ο Ιπποκράτης και ο Γαληνός την συνέστηναν κατά των στομαχικών αλγών, του κρυολογήματος, του πονόλαιμου και της αϋπνίας. Οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν το τραπέζι με μέντα πριν από το γεύμα και αρωμάτιζαν μ' αυτήν, μαζί με άλλα βότανα, το νερό του μπάνιου. Στην αρχαία Αθήνα συνήθιζαν να αρωματίζουν κάθε σημείο του σώματος με διαφορετικό άρωμα, κι αυτό της μέντας αντιστοιχούσε στα χέρια.
Εμφνίζεται και στην μυθολογία ως Νύμφη του υποχθόνιου κόσμου με το όνομα Μίνθη, την οποία ο Άδης θέλησε να κάνει ερωμένη του. Η Περσεφόνη, όμως, εξοργίστηκε, την κατεδίωξε και την δολοφόνησε · ο Άδης δεν έκανε ούτε μια κίνηση για να το αποτρέψει, παρά μόνο την μεταμόρφωσε σε φυτό, το οποίο φύτρωσε για πρώτη φορά στο βουνό Μίνθη της Τριφυλλιάς.
Οι Άραβες υμνούσαν τις ιδιότητες της μέντας · την κατανάλωναν σε μεγάλες ποσότητες σε μορφή αφεψήματος ως σεξουαλικό διεγερτικό, καθώς σε μικρή ποσότητα έχει ακριβώς αντίθετες επενέργειες.
Οι θεραπευτικές ιδιότητες της μέντας είναι κυρίως αντινευραλγικές και αντισηπτικές · ακόμα, καταπολεμά το κρυολόγημα και τον βήχα και βοηθά στην χώνεψη. Το αιθέριο έλαιό της αντιμετωπίζει τις νευραλγίες και τους πονοκεφάλους. Η μενθόλη δροσίζει την αναπνοή, έχει χαλαρωτικές ιδιότητες και συνιστάται για λιπαρά μαλλιά.

  • Για αρωματικό ρύζι με βότανα, προς το τέλος του βρασμού, προσθέτουμε αποξηραμένα φύλλα μέντας, δυόσμου και βασιλικού και χυμό από μισό λεμόνι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου